+ Dodaj Cenę leku

o co chodzi?

aktualności

  • Dlaczego ceny w aptekach tak się różnią?

    Ceny leków w aptekach są bardzo zróżnicowane, ich cena zależna jest od marży narzuconej przez aptekarzy oraz jakie upusty dostają w hurtowniach. Serwis CenaLeku powstał z myślą o tych, którzy chcą tą sytuację zmienić. Pierwsza społeczna porównywarka cen leków - dodawaj ceny leków i zapraszaj swoich znajomych, a już wkrótce poznamy, które apteki mają tanie leki i gdzie warto je kupować!

  • Razem możemy sprawić, że ceny leków będą coraz niższe!

    Pomóż sobie i innym, umieść link www.cenaleku.pl w sygnaturce, podpisie na forum czy statusie GG! Tylko jeżeli będzie nas więcej ten serwis ma sens.

deprexolet

wykaz leków

Deprexolet - 30 tabl.(blistry)

  • Opakowanie

    30 tabl.(blistry)

  • Dawka

    0,03 G

  • Skład

    mianserini hydrochloridum

  • Postać

    Tabletki Powlekane

  • Dostępność

    Rp

  • Podmiot odpowiedzialny

    Pabianickie Zakł.farm. Polfa S.a., Polska

  • Numer pozwolenia

    11210

  • Skład
    1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 30 mg chlorowodorku mianseryny.

    Działanie
    Czteropierścieniowy lek przeciwdepresyjny z grupy pochodnych pirazynoazepiny, wykazujący dodatkowo właściwości uspokajające. Mechanizm działania polega na blokowaniu noradrenergicznego receptora presynaptycznego ?2 oraz ośrodkowych receptorów serotoninowych 5-HT1c, 5-HT2 i 5-HT3. Metabolity mianseryny - 8-hydroksymianseryna i demetylomianseryna, są słabymi inhibitorami doneuronalnego wychwytu noradrenaliny. Działanie przeciwdepresyjne występuje po kilku dniach leczenia, natomiast poprawę kliniczną stwierdza się zazwyczaj po kilku tygodniach. W początkowym okresie leczenia może występować względnie silne działanie uspokajające i nasenne, będące głównie wynikiem blokowania receptorów histaminowych. W porównaniu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi mianseryna nie wykazuje istotnego działania cholinolitycznego, nie wpływa na przekaźnictwo dopaminergiczne, w dawkach leczniczych nie wpływa na układ krążenia. Po podaniu doustnym mianseryna wchłania się szybko, ale niecałkowicie z przewodu pokarmowego (biodostępność leku wynosi około 30%). Maksymalne stężenie we krwi osiąga po 2-3 h. W dużym stopniu (90%) wiąże się z białkami osocza. Łatwo przenika do tkanek, w tym do o.u.n. Jest metabolizowana w wątrobie na drodze hydroksylacji pierścienia aromatycznego, N-oksydacji i N-demetylacji. Jest wydalana z moczem w postaci nie zmienionej (4-7%) i w około 70% w postaci metabolitów; w niewielkich ilościach jest wydalana z kałem. T0,5 wynosi średnio 17 h (6-39 h).

    Wskazania
    Leczenie zespołu depresyjnego.

    Przeciwwskazania
    Nadwrażliwość na mianserynę lub pozostałe składniki preparatu. Stan pobudzenia maniakalnego. Ciężkie uszkodzenie wątroby. Nie stosować jednocześnie z inhibitorami MAO i do 2 tyg. po zakończeniu ich stosowania.

    Środki ostrożności
    Ostrożnie stosować u pacjentów po niedawno przebytym zawale mięśnia serca lub z blokiem serca, uszkodzeniem szpiku kostnego. Ostrożność zalecana jest także u pacjentów w podeszłym wieku. Należy unikać podawania leku u pacjentów z padaczką. Zachowania szczególnej ostrożności wymagają pacjenci z cukrzycą, niewydolnością wątroby i (lub) nerek przyjmujący inne leki. Zaleca się ostrożność u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania oraz u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego. U wrażliwych pacjentów z chorobą dwubiegunową leczonych mianseryną może wystąpić stan hipomanii - w takim przypadku lek należy odstawić. W trakcie leczenia mianseryną należy zwrócić uwagę na pacjentów z tendencjami samobójczymi. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci.

    Ciąża i laktacja
    Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Leku nie należy stosować w okresie karmienia piersią.

    Działania niepożądane
    Najczęściej występuje senność, szczególnie w pierwszych dniach podawania preparatu. W trakcie przyjmowania mianseryny może wystąpić granulocytopenia lub agranulocytoza, najczęściej pomiędzy 4. a 6. tygodniem leczenia (powikłanie to występuje częściej u pacjentów w podeszłym wieku, jest odwracalne i ustępuje całkowicie po odstawieniu leku). Żółtaczka, hipomania lub drgawki mogą wystąpić nawet po dawkach terapeutycznych i stanowią wskazanie do przerwania podawania leku. Ponadto mogą wystąpić: ginekomastia, tkliwość brodawek sutkowych, mlekotok, zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki, poliartropatia, wysypka skórna, nadmierne pocenie się, drżenie, osłabienie, wzmożone łaknienie. Rzadko obserwowano nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby, uszkodzenie wątroby. U pacjentów z dwubiegunową chorobą afektywną może wystąpić zmiana fazy. Objawy psychotyczne, w tym mania czy urojenia paranoidalne, mogą ulec nasileniu w trakcie leczenia przeciwdepresyjnego.

    Interakcje
    Mianseryny nie należy podawać równocześnie lub w ciągu 2 tyg. po odstawieniu inhibitorów MAO. Mianseryna nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji z lekami hipotensyjnymi, takimi jak betanidyna, klonidyna, hydralazyna, guanetydyna i propranolol - tym niemniej zaleca się częstsze monitorowanie ciśnienia tętniczego krwi w przypadku jednoczesnego stosowania z mianseryną wymienionych leków. Mianseryna nasila działania niepożądane fenytoiny i doustnych leków przeciwzakrzepowych - wskazane monitorowanie ich stężenia we krwi. Nie stwierdzono występowania interakcji pomiędzy mianseryną a lekami z grupy sympatykomimetyków. Mianseryna nasila działanie alkoholu, barbituranów, leków uspokajających i przeciwlękowych. Równoczesne podawanie mianseryny z glikozydami naparstnicy lub lekami przeciwarytmicznymi o działaniu chinidynopodobnym zwiększa ryzyko wystąpienia artymii. Mianseryna zmniejsza stężenie 1,25-dihydroksycholekalcyferolu we krwi. Mianseryna może nasilać działanie leków cholinolitycznych oraz przeciwdepresyjne działanie fluoksetyny.

    Dawkowanie
    Doustnie. Dorośli: początkowo przez kilka pierwszych dni 30 mg na dobę w pojedynczej dawce wieczornej lub w dawkach podzielonych. Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 30-90 mg na dobę. Niektórzy pacjenci mogą wymagać większych dawek leku. Lek jest zwykle dobrze tolerowany, gdy stosuje się go w dawkach podzielonych do 200 mg na dobę, chociaż za dawkę maksymalną w leczeniu depresji przyjęto dawkę 120 mg na dobę. Leczenie przeciwdepresyjne należy kontynuować przez co najmniej kilka miesięcy (4-6 miesięcy) od ustąpienia objawów depresji. U pacjentów w podeszłym wieku w początkowej fazie leczenia nie należy przekraczać dawki 30 mg na dobę, dawkę należy zwiększać ostrożnie; zadowalający efekt leczniczy uzyskuje się zwykle po podawaniu mniejszej dawki podtrzymującej.
    Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania.

    Uwagi
    W trakcie 3 pierwszych miesięcy leczenia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, należy kontrolować pełną morfologię krwi co 4 tyg. W przypadku zmniejszenia liczby krwinek białych we krwi obwodowej poniżej 3000/mm3, należy przerwać leczenie i po przerwie wykonać badanie kontrolne rozmazu krwi. Ponadto należy okresowo kontrolować czynność wątroby i nerek. U pacjentów z cukrzycą należy regularnie kontrolować glikemię; u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi. Podczas przyjmowania leku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu; w trakcie leczenia nie należy spożywać alkoholu.

Oceń skuteczność terapii lekiem Deprexolet

średnia ocena:

Aby głosować - zaloguj się


opinia skuteczności terapii lekiem Deprexolet

Aby dodać swój komentarz, zaloguj się albo załóż konto