+ Dodaj Cenę leku

o co chodzi?

aktualności

  • Dlaczego ceny w aptekach tak się różnią?

    Ceny leków w aptekach są bardzo zróżnicowane, ich cena zależna jest od marży narzuconej przez aptekarzy oraz jakie upusty dostają w hurtowniach. Serwis CenaLeku powstał z myślą o tych, którzy chcą tą sytuację zmienić. Pierwsza społeczna porównywarka cen leków - dodawaj ceny leków i zapraszaj swoich znajomych, a już wkrótce poznamy, które apteki mają tanie leki i gdzie warto je kupować!

  • Razem możemy sprawić, że ceny leków będą coraz niższe!

    Pomóż sobie i innym, umieść link www.cenaleku.pl w sygnaturce, podpisie na forum czy statusie GG! Tylko jeżeli będzie nas więcej ten serwis ma sens.

dicloratio uno

wykaz leków

Dicloratio Uno - 30 tabl.(3 blist.po 10 szt.)

  • Opakowanie

    30 tabl.(3 blist.po 10 szt.)

  • Dawka

    0,15 G

  • Skład

    diclofenacum natricum

  • Postać

    Tabletki O Zmodyfikowanym Uwalnianiu

  • Dostępność

    Rp

  • Podmiot odpowiedzialny

    Ratiopharm Gmbh, Niemcy

  • Numer pozwolenia

    4571

  • Skład
    1 tabl. dojelitowa zawiera 25 mg lub 50 mg soli sodowej diklofenaku. 1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 100 mg soli sodowej diklofenaku. 1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 150 mg soli sodowej diklofenaku (25 mg diklofenaku w postaci o szybkim uwalnianiu, 125 mg diklofenaku w postaci o przedłużonym uwalnianiu).

    Działanie
    Niesteroidowy lek przeciwzapalny (pochodna kwasu fenylooctowego) o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy prostaglandyn poprzez hamowanie aktywności cyklooksygenazy prostaglandynowej i zmniejszanie zawartości kwasu arachidonowego w granulocytach. Działa przeciwagregacyjnie na płytki krwi. Po podaniu doustnym postaci odpornych na działanie soku żołądkowego, diklofenak jest całkowicie wchłaniany dystalnie od żołądka. Tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu zapewniają szybkie wchłonięcie 25 mg substancji czynnej i stopniowe wchłanianie pozostałej dawki leku (125 mg), dzięki czemu efekt działania leku występuje w krótkim czasie po podaniu leku i utrzymuje się długotrwale. Maksymalne stężenie we krwi osiąga po 2-3 h. W około 99% wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowany w wątrobie (hydroksylacja i sprzęganie). Metabolity wydalane są z moczem (około 70%) i kałem (około 30%). T0,5 wynosi około 2 h.

    Wskazania
    Dicloratio 25 i 50 mg. Objawowe leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej kości i stawów, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (choroba Bechterewa), tzw. reumatyzmu tkanek miękkich (zapalenie mięśni, więzadeł, powięzi, kaletek, ścięgien, pochewek ścięgnistych), bólu, bolesnego miesiączkowania.
    Dicloratio retard 100 i Dicloratio uno. Objawowe leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej kości i stawów, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (choroba Bechterewa), zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa, reumatyzmu pozastawowego (zapalenie mięśni, więzadeł, powięzi, kaletek, ścięgien, pochewek ścięgnistych), bólów po urazach i po zabiegach chirurgicznych, bólów stawowych lub mięśniowych oraz bolesnego miesiączkowania.

    Przeciwwskazania
    Nadwrażliwość na diklofenak lub pozostałe składniki preparatu. Nadwrażliwość na inne NLPZ. Nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy objawiająca się napadami astmy oskrzelowej, reakcjami skórnymi, alergicznym nieżytem nosa. Zaburzenia czynności układu krwiotwórczego. Czynna choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy. Ciężka niewydolność serca. III trymestr ciąży.

    Środki ostrożności
    Diklofenak należy stosować tylko po dokładnym rozważeniu korzyści do ryzyka stosowania w przypadku: I i II trymestru ciąży, karmienia piersią, porfirii wątrobowej, występowania tocznia rumieniowatego układowego (SLE), jak również mieszanych chorób tkanki łącznej (kolagenoz). Szczególnie ostrożnie stosować w chorobie wrzodowej żołądka i/lub dwunastnicy, owrzodzeniu lub zapaleniu jelit (wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Leśniowskiego-Crohna), nadciśnieniu tętniczym i/lub niewydolności serca, niewydolności nerek, ciężkiej niewydolności wątroby, u pacjentów będących bezpośrednio po większych zabiegach chirurgicznych oraz u osób w podeszłym wieku.

    Ciąża i laktacja
    W I i II trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka stosowania diklofenaku. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w ostatnim trymestrze ciąży, gdyż może hamować skurcze porodowe, powodować przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego Botalla płodu, zwiększać tendencję występowania krwotoków zarówno u matki jak i u dziecka oraz zwiększać powstawanie obrzęków u matki. Nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią. W przypadku krótkotrwałego stosowania nie ma potrzeby przerywania karmienia piersią, podczas długotrwałego stosowania lub przyjmowania dużych dawek należy zakończyć karmienie piersią. Stosowanie diklofenaku może zaburzać płodność u kobiet - w przypadku kobiet mających trudność z zajściem w ciążę lub badanych na płodność należy rozważyć odstawienie diklofenaku. Nie zaleca się podawania leku kobietom planującym ciążę.

    Działania niepożądane
    Często: nudności, wymioty, biegunka, krwawienia z przewodu pokarmowego. Niekiedy: niestrawność, wzdęcia, wiatry, skurcze brzuszne, brak apetytu, owrzodzenie żołądka i jelit (w niektórych przypadkach z krwawieniem i perforacją), ból i zawroty głowy, uczucie zmęczenia, podniecenie, irytacja, wysypka, świąd. Rzadko: zaburzenia czucia, smaku, wzroku, przemijające zaburzenia słuchu, zaburzenia pamięci, dezorientacja, drgawki, stany lękowe, drżenie, depresja, pokrzywka, łysienie, wykwit pęcherzowy, wyprysk, rumień, nadwrażliwość na światło, drobnoplamiste wybroczyny skórne, reakcje skórne o ciężkim przebiegu (zespół Stevens-Johnsona i zespół Lyella), uszkodzenie wątroby (zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez), niedokrwistość, leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia, u pacjentów z nadciśnieniem lub niewydolnością nerek - obrzęki. Bardzo rzadko: krwawe wymioty, smoliste stolce lub krwawe biegunki, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, uszkodzenia przełyku, zapalenie okrężnicy z krwawieniem, nasilenie objawów choroby Crohna lub wrzody okrężnicy, zaparcia i zwężenie jelit spowodowane tworzeniem się błoniastych przegród. W pojedynczych przypadkach: szczególnie u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi - zespół objawów aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych ze sztywnością karku, bólem głowy, nudnościami, wymiotami, gorączką lub zaburzeniami świadomości, ostra niewydolność nerek, proteinuria, hematuria lub uszkodzenie nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, martwica brodawek nerkowych), zapalenie trzustki, niedokrwistość hemolityczna, palpitacje, ból w klatce piersiowej, nadciśnienie, niewydolność serca. Sporadycznie: zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi. Ponadto mogą wystąpić: ciężkie reakcje nadwrażliwości (obrzęk twarzy, języka, obrzęk wewnątrzkrtaniowy ze zwężeniem dróg oddechowych, duszność aż do napadu astmy oskrzelowej, tachykardia, obniżenie ciśnienia krwi, wstrząs).

    Interakcje
    Jednoczesne stosowanie digoksyny, fenytoiny lub litu może zwiększać stężenie tych leków we krwi. Diklofenak może osłabiać działanie leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych. Podawanie diklofenaku równocześnie z inhibitorami konwertazy angiotensyny może zmniejszać ich działanie oraz zwiększyć ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek. Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas może prowadzić do hiperkaliemii (należy kontrolować stężenie potasu we krwi). Jednoczesne stosowanie diklofenaku i innych NLPZ lub glikokortykosteroidów zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Diklofenak nasila toksyczność metotreksatu. Jednoczesne stosowanie probenecidu lub sulfinpyrazonu może powodować opóźnienie wydalania diklofenaku. Równoczesne podanie kwasu acetylosalicylowego zmniejsza stężenie diklofenaku we krwi i osłabia jego działanie. Diklofenak może nasilać nefrotoksyczność cyklosporyny. Jak dotąd badania kliniczne nie wykazały interakcji między diklofenakiem i lekami przeciwzakrzepowymi, jakkolwiek równoczesne stosowanie tych leków zwiększa ryzyko krwotoku (w trakcie jednoczesnej terapii należy kontrolować parametry krzepnięcia krwi). Istnieją doniesienia o zmianach stężenia glukozy we krwi po stosowaniu diklofenaku, co powoduje konieczność dostosowania dawki leków przeciwcukrzycowych.

    Dawkowanie
    Doustnie. Dicloratio 25 i 50 mg. Dorośli: zalecana dawka dobowa wynosi 50-150 mg w 2-3 dawkach. Reumatoidalne zapalenie stawów: zalecana dawka 150-200 mg na dobę w dawkach podzielonych (maksymalnie 225 mg na dobę). Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa: zalecana dawka 100-125 mg na dobę w dawkach podzielonych. Choroba zwyrodnieniowa stawów: zalecana dawka 100-150 mg na dobę w dawkach podzielonych (maksymalnie 150 mg na dobę). Bolesne miesiączkowanie: początkowo 50 mg, następnie 50 mg co 8 h (maksymalnie 150 mg na dobę). Dzieci (młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów; tabl. w dawce 25 mg): 6-14 lat - 2-3 mg/kg mc. na dobę w 2-3 dawkach; 15-18 lat - 100 mg na dobę w 1-2 dawkach. W celu zmniejszenia bólów nocnych i złagodzenia sztywności porannej można połączyć przyjmowanie tabletek w ciągu dnia z zastosowaniem czopka przed snem. Dicloratio retard 100: dorośli - 1 kaps. (100 mg) na dobę. Dicloratio uno: dorośli - 1 tabl. (150 mg) na dobę.
    Lek należy połykać w całości, bez rozgryzania, w trakcie posiłku, popijając dużą ilością płynu.

    Uwagi
    U pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi należy monitorować parametry krzepnięcia krwi. Przy długotrwałym stosowaniu należy regularnie kontrolować czynność wątroby i nerek oraz kontrolować obraz krwi. Preparat może powodować uczucie zmęczenia i zawroty głowy, dlatego podczas przyjmowania preparatu nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Oceń skuteczność terapii lekiem Dicloratio Uno

średnia ocena:

Aby głosować - zaloguj się


opinia skuteczności terapii lekiem Dicloratio Uno

Aby dodać swój komentarz, zaloguj się albo załóż konto

Apteki sprzedające Dicloratio Uno