+ Dodaj Cenę leku

o co chodzi?

aktualności

  • Dlaczego ceny w aptekach tak się różnią?

    Ceny leków w aptekach są bardzo zróżnicowane, ich cena zależna jest od marży narzuconej przez aptekarzy oraz jakie upusty dostają w hurtowniach. Serwis CenaLeku powstał z myślą o tych, którzy chcą tą sytuację zmienić. Pierwsza społeczna porównywarka cen leków - dodawaj ceny leków i zapraszaj swoich znajomych, a już wkrótce poznamy, które apteki mają tanie leki i gdzie warto je kupować!

  • Razem możemy sprawić, że ceny leków będą coraz niższe!

    Pomóż sobie i innym, umieść link www.cenaleku.pl w sygnaturce, podpisie na forum czy statusie GG! Tylko jeżeli będzie nas więcej ten serwis ma sens.

fragmin

wykaz leków

Fragmin - 10 amp.a 1ml

  • Opakowanie

    10 amp.a 1ml

  • Dawka

    10 000 J.m.

  • Skład

    dalteparinum natricum

  • Postać

    Roztwór Do Wstrzyknięć Podskórnych

  • Dostępność

    Rp

  • Podmiot odpowiedzialny

    Pfizer Health Ab, Szwecja

  • Numer pozwolenia

    7766

  • Skład
    1 ampułkostrzykawka 0,2 ml zawiera 2500 j.m. (aXa) lub 5000 j.m. (aXa) soli sodowej dalteparyny; 1 ampułkostrzykawka 0,3 ml zawiera 7500 j.m. (aXa) soli sodowej dalteparyny; 1 ampułkostrzykawka 0,4 ml zawiera 10 000 j.m. (aXa) soli sodowej dalteparyny; 1 ampułkostrzykawka 0,5 ml zawiera 12 500 j.m. (aXa) soli sodowej dalteparyny; 1 ampułkostrzykawka 0,6 ml zawiera 15 000 j.m. (aXa) soli sodowej dalteparyny; 1 ampułkostrzykawka 0,72 ml zawiera 18 000 j.m. (aXa) soli sodowej dalteparyny; 1 amp. 1 ml lub 1 amp. 4 ml zawiera 10 000 j.m. (aXa) soli sodowej dalteparyny.

    Działanie
    Heparyna drobnocząsteczkowa o średniej masie cząsteczkowej 6000, uzyskiwana ze śluzówki jelita świńskiego. Wpływ przeciwzakrzepowy jest zależny od jej zdolności nasilania hamującego działania antytrombiny (AT) na aktywność czynnika Xa i trombinę. Sól sodowa dalteparyny silniej hamuje aktywność czynnika Xa niż wydłuża czas krzepnięcia osocza (APTT). Wywiera mniejszy niż heparyna wpływ na czynność i agregację płytek krwi i w związku z tym jedynie w niewielkim stopniu wpływa na pierwotną hemostazę. Biodostępność po podaniu podskórnym leku wynosi około 90%. T0,5 po podaniu dożylnym wynosi 2 h, a po podaniu podskórnym - 3-4 h. Eliminacja leku odbywa się głównie przez nerki.

    Wskazania
    Leczenie ostrej zakrzepicy żył głębokich. Profilaktyka przeciwzakrzepowa w okresie okołooperacyjnym. Niestabilna choroba wieńcowa (np. dławica piersiowa spoczynkowa, zawał mięśnia sercowego bez załamka Q). Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz długotrwała profilaktyka przeciwzakrzepowa u pacjentów z chorobami nowotworowymi (dotyczy dawki: 7500 j.m. aXa/0,3 ml, 10000 j.m. aXa/0,4 ml, 12500 j.m. aXa/0,5 ml, 15000 j.m. aXa/0,6 ml, 18000 j.m. aXa/0,72 ml). Zapobieganie krzepnięciu krwi w krążeniu pozaustrojowym, np. podczas hemodializy i hemofiltracji w przebiegu ostrej lub przewlekłej niewydolności nerek (dotyczy dawek: 2500 j.m. aXa/0,2 ml, 5000 j.m. aXa/0,2 ml, 10000 j.m. aXa/1 ml, 10000 j.m. aXa/4 ml). Profilaktyka ostrej zakrzepicy żył głębokich u pacjentów unieruchomionych z przyczyn medycznych, takich jak: zastoinowa niewydolność serca - III lub IV stopień wg NYHA, ostra niewydolność oddechowa, ciężkie zakażenie oraz u pacjentów z ostrą chorobą reumatyczną lub ostrą chorobą zapalną jelit, w przypadku obecności co najmniej jednego dodatkowego czynnika ryzyka zakrzepicy żył głębokich (dotyczy dawki 5000 j.m. aXa/0,2 ml).

    Przeciwwskazania
    Nadwrażliwość na sól sodową dalteparyny lub inną heparynę drobnocząsteczkową lub heparynę niefrakcjonowaną. Potwierdzona lub podejrzewana małopłytkowość poheparynowa o podłożu immunologicznym. Czynne krwawienie, np. z przewodu pokarmowego lub naczyń mózgu. Zaburzenia krzepnięcia o ciężkim przebiegu. Bakteryjne zapalenie wsierdzia. Niedawno przebyte urazy lub zabiegi chirurgiczne w obrębie o.u.n., oczu i (lub) uszu. Ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia, dużych dawek preparatu nie należy podawać pacjentom, u których zostanie wykonane znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe, lub inne zabiegi powodujące konieczność wykonania nakłucia lędźwiowego. Nie podawać domięśniowo.

    Środki ostrożności
    Szczególnego rozważenia wymaga leczenie dalteparyną u pacjentów, u których wykonano bądź planuje się nakłucie lędźwiowe lub znieczulenie rdzeniowe (zewnątrzoponowe lub podpajęczynówkowe), ze względu na ryzyko powstania krwiaka zewnątrzoponowego lub śródrdzeniowego. Ryzyko to jest większe w przypadku stosowania stałych cewników nadtwardówkowych, jednoczesnego stosowania leków wpływających na hemostazę lub wielokrotnych nakłuć osi mózgowo-rdzeniowej - w przypadku podjęcia decyzji o zastosowaniu takiego połączenia, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i regularne monitorowanie pacjenta w celu wykrycia ewentualnych objawów niedoborów neurologicznych. U pacjentów otrzymujących leki przeciwzakrzepowe jako profilaktykę zmian zakrzepowych przed podjęciem decyzji o znieczuleniu przewodowym należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka zastosowania takiego znieczulenia. Ostrożnie stosować u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem krwawienia (pacjenci z: małopłytkowością, zaburzeniami czynności płytek, ciężką niewydolnością wątroby lub nerek, nie leczonym lub nie reagującym na leczenie nadciśnieniem tętniczym, retinopatią nadciśnieniową lub cukrzycową). Duże dawki preparatu (np. dawki konieczne w przypadku zakrzepicy żył głębokich, niestabilnej choroby wieńcowej) należy stosować ostrożnie u pacjentów, którzy niedawno przebyli zabieg chirurgiczny. Brak danych klinicznych dotyczących stosowania preparatu u pacjentów z zatorowością płucną, którzy są we wstrząsie lub współistnieją u nich zaburzenia krążenia lub zmniejszone ciśnienie tętnicze. Szczególna ostrożność konieczna jest w przypadku szybko postępującej lub ciężkiej (mniej niż 100 000/mm3) małopłytkowości w trakcie stosowania leku. Ostrożnie stosować u dzieci (dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dalteparyny w tej grupie wiekowej są ograniczone), pacjentów z niewydolnością nerek, z dużą niedowagą lub nadwagą, kobiet ciężarnych, pacjentów dializowanych oraz u osób narażonych na zwiększone ryzyko krwawienia lub nawrotu zakrzepicy. Jeśli u pacjentów z niestabilną chorobą wieńcową wystąpi pełnościenny zawał serca, wskazane może być leczenie trombolityczne. Soli sodowej dalteparyny nie należy używać zamiennie z heparyną niefrakcjonowaną lub innymi heparynami drobnocząsteczkowymi.

    Ciąża i laktacja
    Działanie preparatu było oceniane u kobiet ciężarnych - nie wykazano żadnego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, zdrowie płodu i noworodka. Możliwość uszkodzenia płodu w trakcie stosowania preparatu w ciąży wydaje się mało prawdopodobna, jednak nie można jej całkowicie wykluczyć. Preparat można stosować w ciąży wyłącznie w przypadku konieczności. Brak danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiecego.

    Działania niepożądane
    Działania niepożądane zgłaszane w trakcie badań klinicznych przez co najmniej 1% pacjentów: krwawienie, krwiak w miejscu wstrzyknięcia, przemijającą, nieimmunologiczną małopłytkowość (typu I), ból w miejscu wstrzyknięcia, reakcje alergiczne, przemijające zwiększenie aktywności AspAT oraz AlAT. Ponadto, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano: indukowaną heparyną małopłytkowość o podłożu immunologicznym (typu II) z towarzyszącymi powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi lub bez takich powikłań, martwicę skóry w miejscu wstrzykiwań, reakcje anafilaktyczne oraz krwiak podpajęczynówkowy lub zewnątrzoponowy.

    Interakcje
    Jednoczesne podawanie leków wpływających na krzepnięcie krwi (np. leki trombolityczne, inne leki przeciwzakrzepowe, leki z grupy NLPZ lub leki hamujące czynność płytek) może nasilać przeciwzakrzepowe działanie soli sodowej dalteparyny. Jednakże (o ile nie ma indywidualnych przeciwwskazań) pacjenci leczeni preparatem z powodu niestabilnej choroby wieńcowej powinni otrzymywać także doustnie kwas acetylosalicylowy.

    Dawkowanie
    Leczenie ostrej zakrzepicy żył głębokich: podskórnie w jednorazowej dawce dobowej 200 j.m./kg mc. (pojedyncza dawka dobowa nie powinna przekraczać 18 000 j.m.) lub w dawce 100 j.m./kg mc. 2 razy na dobę. W trakcie leczenia preparatem można rozpocząć równoczesne podawanie antagonistów witaminy K. Profilaktyka przeciwzakrzepowa w okresie okołooperacyjnym. Ogólne zabiegi chirurgiczne: pacjenci narażeni na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych - podskórnie 2500 j.m. 2 h przed planowanym zabiegiem oraz 2500 j.m. podskórnie codziennie rano po zabiegu do czasu uruchomienia pacjenta (zazwyczaj 5-7 dni lub dłużej); pacjenci z dodatkowymi czynnikami ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych - preparat podawać do momentu uruchomienia pacjenta: podskórnie 5000 j.m. w godzinach wieczornych dnia poprzedzającego zabieg, następnie 5000 j.m. podskórnie codziennie wieczorem do czasu uruchomienia pacjenta (zazwyczaj 5-7 dni lub dłużej) lub 2500 j.m. podskórnie w ciągu 2 h przed zabiegiem oraz 2500 j.m. podskórnie po 8-12 h (nie wcześniej niż po 4 h od zakończenia zabiegu), po zabiegu począwszy od następnego dnia 5000 j.m. podskórnie codziennie rano. Zabieg ortopedyczny: podawać przez okres do 5 tyg. po zabiegu, wybierając jeden z podanych sposobów leczenia: 1. podskórnie 5000 j.m. wieczorem dnia poprzedzającego zabieg, następnie po zabiegu 5000 j.m. podskórnie raz dziennie wieczorem; 2. 2500 j.m. podskórnie w ciągu 2 h przed zabiegiem oraz 2500 j.m. podskórnie po 8-12 h (nie wcześniej niż po 4 h od zakończenia zabiegu), po zabiegu począwszy od następnego dnia 5000 j.m. podskórnie codziennie; 3. 2500 j.m. podskórnie po 4-8 h od zabiegu (nie wcześniej niż po 4 h od jego zakończenia), począwszy od następnego dnia po zabiegu 5000 j.m. podskórnie codziennie. Niestabilna choroba wieńcowa: podskórnie 120 j.m./kg mc. co 12 h (maksymalnie 10000 j.m./12 h) do czasu stabilizacji klinicznego stanu pacjenta (na ogół przez co najmniej 6 dni); następnie zaleca się przedłużone leczenie stałą dawką preparatu do przeprowadzenia zabiegu rewaskularyzacji. Dawkę ustala się zależnie od płci i masy ciała pacjenta: kobiety o mc. poniżej 80 kg i mężczyźni o mc. poniżej 70 kg - 5000 j.m. podskórnie co 12 h; kobiety o mc. co najmniej 80 kg i mężczyźni o mc. co najmniej 70 kg - 7500 j.m. podskórnie co 12 h. Leku nie należy stosować dłużej niż przez 45 dni; zaleca się jednoczesne podawanie kwasu acetylosalicylowego (w dawce 75-325 mg/dobę). Zapobieganie krzepnięciu krwi w krążeniu pozaustrojowym: pacjenci z przewlekłą niewydolnością nerek bez podwyższonego ryzyka krwawienia - w trakcie hemodializy lub hemofiltracji trwającej nie dłużej niż 4 h - jednorazowo dożylnie 5000 j.m. lub początkowo dożylnie 30-40 j.m./kg mc., a następnie 10-15 j.m./kg mc./h w infuzji dożylnej; w trakcie dłuższej hemodializy lub hemofiltracji (powyżej 4 h) - początkowo dożylnie 30-40 j.m./kg mc., a następnie 10-15 j.m./kg mc./h w infuzji dożylnej; pacjenci z ostrą niewydolnością nerek ze znacznym ryzykiem krwawienia - początkowo dożylnie 5-10 j.m./kg mc., a następnie 4-5 j.m./kg mc./h w infuzji dożylnej. Profilaktyka ostrej zakrzepicy żył głębokich u pacjentów unieruchomionych z przyczyn medycznych: 5000 j.m. raz na dobę do czasu uruchomienia pacjenta (zwykle 14 dni). Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz przewlekła profilaktyka przeciwzakrzepowa u pacjentów z chorobami nowotworowymi: przez 1. miesiąc podskórnie 200 j.m./kg mc. raz na dobę (maksymalne 18000 j.m. na dobę), następnie 150 j.m./kg mc. raz na dobę przez kolejnych 5 miesięcy. U pacjentów z małopłytkowością indukowaną chemioterapią należy wstrzymać podawanie leku do czasu, gdy liczba płytek krwi osiągnie wartość powyżej 50000/m3. Jeżeli liczba płytek krwi znajduje się w przedziale pomiędzy 50000 a 100000/mm3, dawkę dalteparyny należy zmniejszyć o 17-33% dawki początkowej. Gdy liczba płytek krwi powróci do wartości ?100000/mm3 należy powrócić do pełnej dawki leku. U pacjentów z niewydolnością nerek (stężenie kreatyniny 3-krotnie przekraczające górną granicę normy) dawkę dalteparyny należy dostosować tak, aby utrzymać stężenie aXa w zakresie 0,5-1,5 j.m./ml mierzone 4-6 h od wstrzyknięcia leku.

    Uwagi
    Przed podaniem preparatu wskazane jest oznaczenie liczby płytek krwi. Monitorowanie działania przeciwzakrzepowego preparatu nie jest konieczne, jednak należy je rozważyć u szczególnych pacjentów (np. pacjenci pediatryczni, osoby z niewydolnością nerek, pacjenci z dużą niedowagą lub nadwagą, kobiety ciężarne, osoby narażone na zwiększone ryzyko krwawienia lub nawrotu zakrzepicy, pacjenci dializowani) - u tych pacjentów zalecany jest pomiar aktywności aXa. Preparat można mieszać z 0,9% roztworem NaCl lub 5% roztworem glukozy.

Oceń skuteczność terapii lekiem Fragmin

średnia ocena:

Aby głosować - zaloguj się


opinia skuteczności terapii lekiem Fragmin

Aby dodać swój komentarz, zaloguj się albo załóż konto