Haloperidol - 100 ml
-
Opakowanie
100 ml
-
Dawka
2 Mg/1ml
-
Skład
haloperidolum
-
Postać
Krople Doustne
-
Dostępność
Lz
-
Podmiot odpowiedzialny
Unia Zakł.farmaceutyczne, Polska
-
Numer pozwolenia
2394
-
-
Skład
1 tabl. zawiera 1 mg lub 5 mg haloperidolu. 1 ml kropli doustnych (20 kropli) zawiera 2 mg haloperidolu.
Działanie
Neuroleptyk z grupy pochodnych butyrofenonu, wykazujący działanie przeciwpsychotyczne o szerokim zakresie i silne działanie uspokajające. Haloperidol działa dopaminolitycznie, zwiększa obrót metaboliczny dopaminy w o.u.n. Jego mechanizm działania nie jest do końca wyjaśniony. Zmniejsza agresywność, niepokój, pobudzenie psychoruchowe, umiarkowanie hamuje objawy wytwórcze. Wykazuje także działanie przeciwwymiotne, silnie hamuje nudności i czkawkę. Ponadto zwiększa wydzielanie prolaktyny i hamuje owulację. Po podaniu doustnym dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego (biodostępność wynosi około 70%). Maksymalne stężenie we krwi osiąga po 2-6 h. Z białkami osocza wiąże się w około 90%. T0,5 wynosi 12-24 h. Ulega kumulacji w organizmie, głównie w wątrobie. Wydalany jest powoli kałem i w niewielkiej ilości z moczem. Wykazuje długotrwałe działanie - do 24 h.
Wskazania
Dorośli: schizofrenia - leczenie objawów i zapobieganie ich nawrotowi; inne psychozy, zwłaszcza paranoidalne; mania i hipomania; zaburzenia zachowania - agresja, nadmierna ruchliwość i samouszkodzenie u osób upośledzonych umysłowo oraz u pacjentów z organicznym uszkodzeniem mózgu; wspomagająco w krótkotrwałym leczeniu umiarkowanego do ciężkiego pobudzenia psychoruchowego, zachowania gwałtownego i impulsywnego; oporna na leczenie czkawka; niepokój i pobudzenie u osób w podeszłym wieku; zespół Gillesa de la Tourette\'a i tiki istotnie zaburzające funkcjonowanie. Dzieci: zaburzenia zachowania - zwłaszcza zachowania agresywne i nadmierna ruchliwość; zespół Gillesa de la Tourette\'a; schizofrenia dziecięca.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na haloperidol lub pozostałe składniki preparatu. Stany śpiączkowe. Zahamowanie czynności o.u.n. Uszkodzenie zwojów podstawy mózgu. Choroba Parkinsona. Nie stosować u dzieci do ukończenia 3 rż.
Środki ostrożności
Ostrożnie stosować u pacjentów z chorobami układu krążenia, ciężkimi chorobami układu oddechowego, z zaburzeniami czynności wątroby lub niewydolnością nerek, zaburzeniami układu krwiotwórczego, zaburzeniami czynności tarczycy, cukrzycą, guzem chromochłonnym nadnerczy, po urazie mózgu lub z padaczką oraz u osób w podeszłym wieku.
Ciąża i laktacja
Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy korzyść dla matki przewyższa potencjalne zagrożenie dla płodu. Haloperidolu nie należy stosować w okresie karmienia piersią.
Działania niepożądane
Ze strony o.u.n.: przy długotrwałym stosowaniu mogą wystąpić objawy pozapiramidowe, zespół Parkinsona, akatyzja, depresja polekowa; na początku leczenia u 1-2% chorych może wystąpić ostry zespół dyskinetyczny, po długotrwałym stosowaniu późne dyskinezy; sporadycznie może dojść do rozwoju złośliwego zespołu neuroleptycznego; ponadto bezsenność, niepokój, pobudzenie, senność, nadmierne uspokojenie, depresja, ból lub zawroty głowy, napady padaczkowe, zaostrzenie objawów psychotycznych, katatonia, dezorientacja. Ze strony układu krążenia: obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, hipotonia ortostatyczna, omdlenie, podwyższenie ciśnienia tętniczego, tachykardia, zaburzenia rytmu serca. Może dojść do zaburzeń hematologicznych, zazwyczaj łagodnych i przejściowych. Zaburzenia endokrynologiczne: mlekotok, obrzmienie i ból piersi, zaburzenia cyklu miesiączkowego, osłabienie popędu płciowego, hipo- lub hiperglikemia. Ponadto: zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia, zaparcia, biegunki, nudności, wymioty, nadmierne wydzielanie śliny, suchość błon śluzowych jamy ustnej, wysypka skórna, obrzęk, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, nadwrażliwość na światło, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu, skurcz głośni lub oskrzeli. Nagłe odstawienie preparatu może spowodować wystąpienie takich objawów, jak nudności, wymioty, bezsenność.
Interakcje
Haloperidol nasila działanie leków cholinolitycznych i środków mających działanie hamujące na o.u.n. (barbiturany, leki nasenne, uspokajające, opioidy, alkohol). Działanie to jest najsilniejsze w przypadku jednoczesnego stosowania haloperidolu i metylodopy. Preparat może nasilać lub zmniejszać działanie leków przeciwzakrzepowych oraz nasilać hipotensyjne działanie azotanów. Beta-adrenolityki mogą hamować metabolizm haloperidolu. Haloperidol może nasilać neurotoksyczne działanie soli litu. Ze względu na obniżanie progu drgawkowego przez haloperidol, należy wziąć pod uwagę konieczność zwiększenia dawek stosowanych jednocześnie leków przeciwpadaczkowych. Haloperidol może zmniejszać działanie klonidyny i lewodopy. Hamuje eliminację trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Działanie adrenaliny i innych leków sympatykomimetycznych ulega zmniejszeniu wskutek jednoczesnego stosowania haloperidolu. Fluoksetyna i buspiron zwiększają stężenie haloperidolu. Karbamazepina, fenobarbital i rifampicyna zmniejszają stężenie haloperidolu.
Dawkowanie
Doustnie, indywidualnie, zależnie od wieku pacjenta i ciężkości choroby. Dorośli. Schizofrenia, psychozy, mania i hipomania, zaburzenia zachowania, pobudzenie psychoruchowe, impulsywne zachowania, organiczne uszkodzenia mózgu: dawka początkowa przy umiarkowanych objawach wynosi 1-3 mg 2-3 razy na dobę, w przypadku nasilonych objawów lub u pacjentów nie reagujących na lek dawka początkowa wynosi 3-5 mg 2-3 razy na dobę; w razie potrzeby dawkę można stopniowo zwiększyć do 30 mg na dobę (dawka optymalna wynosi 10-20 mg na dobę); leczenie podtrzymujące - zazwyczaj 5-10 mg na dobę; u osób w podeszłym wieku przy organicznym uszkodzeniu mózgu dawki należy zmniejszyć o połowę. Niepokój i pobudzenie u osób w podeszłym wieku: dawka początkowa - 1,5-3 mg 2-3 razy na dobę, dawka podtrzymująca - 1,5-50 mg na dobę. Zespół Gillesa de la Tourette\'a, tiki, oporna na leczenie czkawka: dawka początkowa - 1,5 mg 3 razy na dobę, dawka podtrzymująca w zespole Gillesa de la Tourette\'a - 10 mg na dobę. Dzieci powyżej 3 rż. Zaburzenia zachowania, schizofrenia dziecięca: całkowita dawka dobowa wynosi 0,025-0,05 mg/kg mc. na dobę (połowę tej dawki należy podać rano, a drugą wieczorem); nie należy przekraczać dawki 10 mg na dobę. Zaburzenia tikowe: stosowane są dawki 0,02-0,075 mg/kg mc. na dobę, możliwe jest stopniowe zwiększanie dawki nie więcej niż o 0,5 mg co 5-7 dni; nie należy przekraczać dawki 10 mg na dobę. Preparat w postaci kropli należy rozcieńczyć w wodzie lub soku (nie rozcieńczać w kawie ani herbacie).
Uwagi
W trakcie długotrwałego leczenia należy okresowo kontrolować obraz krwi, stężenie glukozy i czynność wątroby. Podczas stosowania leku nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać urządzeń mechanicznych; nie należy spożywać alkoholu.